| تبليغات | X |
|
و چه بگویم علی رفت..................................................
یا علی جان مددی کن. شب تاریک و نخلستون غربت
دو کیسه نون و یک کاسه محبت سحر محراب با شمشیر می گفت چه کردی با علی ای بی مروت
ياعلي جان مددي كن. یا علی عشق تو سرمایه بازار من است تاجر عشق و مهر تو خریدار من است همه جا طوق غلامی تو بر گردن ماست از ازل تا به ابد نوکریت کار من است
یا علی جان مددی کن. مردي مي آيد از تبار نور، از تبار عاشقان و شوريدگان. مردي که محمد (ص) از گل خنده هاي نگاه او نشاط مي يابد و ابوطالب در نيمه شب هاي بيداري دل، با او راز دل مي گويد و فاطمه بنت اسد باغ چشمانش را به روي او مي گشايد تا گل شادماني را آبشار لبخند او شکوفا کند. مردي که طلوع مهرانگيز نگاهش ديگر بار حلاوت وصال و عشق را در چشمه لايزال به جان پاکان مي نوشاند و پياله حيات عاشقان از نگاهش لبريز مي شد. علی، فصيح ترين شعر حيات و زيباترين آواز آفرينش بود. میلاد مولای متقیان امیرالمونان حضرت علی (ع) را به آقا امام زمان (عج) وتمامی شیعان دنیا تبریک عرض می نماییم.
ی علی جان مددی کن. تمام لذت عمرم همين است كه مولايم اميرالمومنين است ياعلي جان مددي كن. (13 صفر _ 35 هجري)
سالروز اختيار حكمين در صفين
ياعلي جان مددي كن.
یوم الله غدیر ، روز ابلاغ ولایت و سرپرستی مولايمان امام علی علیه السلام به رهبری و امامت مسلمین بعد از رسول خدا (ص) را به فرزند غايبشان و شيعيان جهان تبريك عرض مينمايم.ياعلي جان مددي كن.مسلمانم مسلمان غدیرم امیرالمومنین باشد امیرم بود خاک در او آبرویم غلام یازده فرزند اویم چو از اول گل ما را سرشتند در آن گل نام مولا رانوشتند مرا شیر ولایت داده مادر مرا با عشق حیدر زاده مادر دلم از خردسالی با علی بود سخن نا گفته ذکرم یا علی بود به قرآن قول پیغمبر همین است تمام دین امیرالمومنین است ياعلي جان مددي كن.
غدير از ديدگاه صاحب غدیر امام علی (ع)در طول دوره خلافت علی علیه السلام یک بار عید غدیر با روز جمعه تفارن یافت .
امام علیه السلام در آن روز خطبه بسیار مهمی در باره غدیر ایراد کردند که به سبب اهمیت و ارتباط با ((پیام غدیر)) تقدیم میداریم :
ترجمه : خداوند را سپاس که ، سپاس را در عین بی نیازی از سپاسگزاران ، وسیله ای ساخت برای اذعان خلق به پروردگاری او ، وسبب افزونی رحمت را ، وراهی روشن ، آن کس را که فضل بیشتر اورا خواهان باشد . ومن گواهی می دهم که جز الله معبودی نیست . اوست یگانه و بی نیاز . و نیز گواهی می دهم که محمد بنده اوست و فرستاده او .در ازل به علم خویش ، او را از میان خلق ها همه بر گزید و در میان پیامبران نیز مرتبه ای والا بخشید ، تا از سوی خداوند امر و نهی کند . خداوند در رساندن احکام خود ، محمد را به جای خویش قرار داد ؛ زیرا خداوند خود به چشمها دیده نشود ، و به خاطره ها در نگنجد ، ودر لایه های پیچیده گمانها و پندارهای انسان جای نگیرد.
آری خدائی نیست جز همان الله ملک جبّار .
خداوند اعتراف به نبوت محمد را با اعتراف به الهیّت خود مقرون ساخت و او را به چنان اکرامی ویژه کرد که یکی دیگر از خلق بدان پایه نخواهد رسید . محمد نیز شایسته این ویژگی و عنایت بود ، چه او خود را ویژه خداوند کرده بود و حبیب خدا بود . آری آن کس که هر لحظه به گونه ای باشد ، به این ویژگی نرسد وان که دستخوش هرگمانی گردد به مرتبه محبت حق،نائل آمدن نتواند .
خداوند فرمود که او بر او درود فرستیم،تا گرامی داشتِ بیشتر او باشد ، و هم سببی که در خواستِ درود فرستنده به اجابت رسد.اکنون خدای بر او درود فزستد واز این بیشتر تکریم کند و تشریف بخشد و بزرگی افزاید ، تا آن جا که عظمتش پایان یافتن نشناسدو تا جاودان هماره بر جای باشد .
آن گاه خداوند ، پس از محمد ، از میان خلق ، تنی چند را ویژه خویش ساخت . این ویژگان را در پرتو اعتلای محمد اعتلا بخشید ، و رتبت محمد بدیشان سپرد . تا داعیانی باشند راستین که خلق را به سوی خدای خوانند و مردمان را خدا شناسی آموزند .از این دسته ، در هر قرنی و زمانی ، کسی هست . خداوند اینان را در ازل بیافرید ، به صورت انواری زبان به ستایش او گشوده ، و شکر و تمجید او در دلشان افتاده .آن گاه ایشان را حجتهای خویش کرد بر هر کس که به ربوبیت خدا خستو است و به عبودیت خویش معترف .
خداوند ، این ویژگان را به هنگام آفرینش دیگر آفریده ها حاضر داشت ، و تا آن جا که خود خواست کار را به ایشان سپرد و ایشان را ترجمان خواست و مشیّت خویش قرارداد و زبان اراده خود ساخت .
اما با این همه ایشان بندگان اویند ، بندگانی که بی دستور او سخن نگویند و همواره به فرمان او روند .خداوند خود چگونگی و احوال ایشان را نیک میداند .ایشان برای کسی آمرزش نخواهند ، مگر آن که خدای پسندد. هیچ گاه دل از بیم خدای فارغ ندارند . همهِ احکام اورا به جای آورند و سنّت الهی را پیروی کنند . از حدود خدائی در نگذرند و او را فرمان برند . خداوند {گذشته از این راهنمایان ، از جهت دیگر نیز } خلق را در تاریکی و بیراهی نهشت و نابینا و ناشنوا رها نکرد ، چرا که به آنان عقل داد .آنرا در وجودشان بیامیخت و در کالبدشان بنهاد و در جانشان استوار ساخت . نیروی حواس را خدمتکار عقل کرد ودر گوش و چشم و درون جای داد . بدینسان حجت را گریبانگیر همه کرد و راه روشن را به همه نمود . او با قدرت خویش به مردمان زبان گویا داد ، تا یافته های حس و اندیشه را باز توانند گفت . پس از این باید بگویم ، ای جماعت مومنان ، خدای _عزوجل _ در این روز برای شما دو عید فراهم کرد ، دو عید بزرگ سترگ که یکی ازاین دو ، جز به آن دیگری استوار نتواند بود . این چنین کرد تا نیکی را در حقِّ تان به اتمام رساند و از راه درست آگاهتان کند ، ودر پی روشندلانی تان برد .از پرتو هدایت او فروغ یافته ، و راهسپارتان سازد به راه روشن دین خود ، و فراوان بر سرتان ریزد از نعمتهای خویش .
بدین روی ، جمعه را روزاجتماع قرارداد و همه را به شرکت کردن در آن فراخواند ، تا آنچه در روزهای هفته کرده اید ، تطهیر پذیرد و کژی و کاستیهایی که در کار و کسبتان روا داشته اید ، جمعه به جمعه ، به هنجار آید و تصحیح شود . هم در این روز است یادکردِ مومنان یکدیگر را ، و هم پدیدارشدن بیم پرهیزگاران از خداوند ؛ ودر این روز است که خداوند ، پاداش کردار نیکوکاران را چندین برابر دیگر روزها دهد . اما کار به اینجا تمام نشود . مگر آن که هر چه را فرموده است به جای آرید ، و از آنچه نهی کرده است دست بکشید ، و برای کارهایی که به تاکید امر کرده است فروتنانه کمر اطاعت بندید .اکنون بدانید ، که اعتقاد به توحید پذیرفته نیست ، مگر با اعتراف به نبوت محمد صلی الله علیه و آله و هیچ اعتقادی و عملی قبول نیست ، مگر با قبول ولایت و سرپرستی آن کس که خداوند خود اورا ولیّ و سرپرست قرارداده است . وآئین طاعت خدا بهنجار نخواهد بود ، مگر چنگ در زنید به توفیق و نگهداشت خدائی ، ونگه داشت آنان که اهل ولایت اویند ؛ یعنی کسانی که در روز دوح ( غدیر ) در باره آنان آیت فرستاد و اراده خویش در حق بندگان خواص و گزیدگان خود اظهار داشت و پیامبر را فرمود تا ابلاغ کند و گمراهان و منافقان را به چیزی نشمرد . و خود ضمانت کرد که اورا از بدِ ایشان نگاه دارد .
بدینگونه وبا اشاره (به نگه داشت پیامبر از بَدِ بداندیشان ) درون آنانرا که ریب اندر بودند نمایان ساخت ، و از باطن آن کسان که راه ارتداد می سپردند ، پرده افکند . این جا بود که هم مومن وهم منافق ، آنچه را باید بدانند دانستند . سپس آنکس که بی پروا بود و لاابالی ، از حق روی گردانید . و آن کس که پابرجا بود و استوار ، بر پذیرفتن حق پای فشرد . و این جا بود که جهالت پیشگی منافقان و خیره سریِ نا به فرمانان فزونی گرفت .و یس دندان بر دندان فشردند و دست بر دست زدند . یکی سخنی گفت ، یکی بانگی کرد . وآن کس که نابه فرمانی پیشه ساخته بود بر همان سر بایستاد. ودر این میان ، گروهی نیز اعتراف کردند ، اما نه از تهِ دل و نه از سرِ ایمان ، چنان که گروهی دیگر اعتراف کردند هم به زبان و هم از جان .بدین سان ، خداوند دین خویش را کامل کرد . و با کامل کردن دین چشم پیامبر و مومنان و تابعان او را روشن ساخت . و این همان
( واقعه غدیر ) بود که برخی تان خود شاهد آن بودید و به برخی دیگرتان خبر آن رسید . و یدین واقعه ، آن وعده نیکوی خداوند به شکیبایان در پیوست .و پرداخته های فرعون و هامان و قارون و سپاه اینان و تختگاهشان را تباه و ویران کرد .اما گروهی گمراه بر جای ماندند که درتباه ساختن کار مردمان هیچ فرونگذارند . اینان را نیز خداوند در همان جایگاه خود فرو خواهد گرفت و آثارشان را نابود خواهد ساخت و نشانه هایشان را محو خواهد کرد و از آن پس ، دلهایشان را از دریغ و درد خواهد آکند . و به گروهی ملحقشان خواهد فرمود ، که دستان ایشان باز هِشت و کالبد ایشان نیرومند ساخت و توانایی شان داد ، تا بدان جاکه {به سوی اختیار و سوء استفاده از مواهب الهی } دین خدا را دگرگون کردند و احکام او را باژگونه ساختند . و بس زودا - امّا به هنگام – خداوند بر دشمنان خویش پیروز گردد. و خدا لطیف است و خبیر .
{ لازم نبود این اندازه سخن بگویم ، چه } اندکتر از این نیز ابلاغ را بسنده بود . اکنون ای مردمان ، مشمول رحمت خدا باشید ، در آنچه خداوند شما را بدان فرا خواند و ترغیب کرده است یکی بیندیشید ، و به سوی دین او روی آورید و راه او بسپرید . راه های پراکندهء دیگر در پیش مگیرید تا از راه خدا باز نمانید .
همانا امروز ، روزی بس بزرگ است .
در این روز ، گشایش در رسید ، ودر این روز منزلت آن کسان که شایسته بودند بلندی گرفت و برهان خدا روشن گشت .
- آری –
امروز، روز روشن کردن حق است و از مقام پاک – رهبرمعصوم– به صراحت و((نص)) سخن گفتن .
امروز ، روز کامل شذن دین است .
امروز ، روز عهد و پیمان است .
امروز ، روز گواهی و گواهان است .
امروز ، روز نمایاندن بنیادهای نفاق و انکار است .
امروز ، روز بیان حقایق ایمان است .
امروز ، روز راندن شیطان است .
امروز ، روز موعود فیصله دادن حق است .
امروز ، روز فراموش گشته بلندگرایان است .
امروز ، روز راه نشان دادن و ارشاد است .
امروز ، روز آزمودن مردمان است .
امروز ، روز رهنمونی به رهنمایان است .
امروز ، روز اشکار ساختن مقاصد پوشیده و زمینه سازیها و تمجیدهای دیگران است .
امروز ، روز نصّ – تصریح – بر شخص است ؛ یعنی آنان که ویژه اند رهبری را .
امام در آن روز همواره می گفت : امروز ... امروز ... تا اینکه فرمود :
اکنون ، در اعمالتان مراقب خدای – عزّو جلّ – باشید ، و از او بپرهیزید ، و با او مکرمکنید و از راه فریب در میائید . با اعتقاد به توحید و یگانگی خداوند و با اطاعت آن کس که شما را به اطاعت او امر کرده است به خدا تقرّب جوئید . راه گمراهی مسپرید و از پی آنان که گمراه شدندو دیگران را گمراه کردند مروید . خدای عزیز ، گروهی را نکوهیده است ودر کتاب خویش – ازقول آنان – چنین فرموده است : ((ما مهتران و بزرگان خویش را اطاعت کردیم و ایشان گمراهمان کردند . روردگار ما ، عذاب ایشان را دوچندان کن و بر ایشان لعنتی بزرگ فرست )).
نیز فرموده است :
(( وآن گاه که در دوزخ مشاجره کنند )) ، (( پَس روان به آنان که استکبار کردند و بزرگی فروختند گویند : ما پیرو شما بودیم ، آیا اکنون می توانید اندکی از این عذاب را از ما بردارید؟ آن گردنکشان گویند: اگر ما به راه خدا رفته بودیم شما را نیز به راه می بردیم )).
اکنون ، آیا می دانید که این استکبار – که در قرآن آمده است – چیست ؟ استکبار ترک اطاعت آن کس – امام – است که خداوند امر به اطاعت او کرده است ، وگردن فرازی است در برابر آن کس که خداوند پیروی او را خواسته است . در قرآن از این گونه سرگذشت مستکبران بسیار آمده است . اگر آدمی در این گونه آیات ژرف بیندیشد ، بیگمان او را از راه بد باز دارد و اندرز دهد .
ای مومنان ، بدانید که خدای – عزوجل – فرموده است : (( خداوند آن کسان را دوست می دارد که در راه او می جنگند ، با صفهای چونان بناهای استوار در هم پیوسته )) . آیا می دانید مقصود از : در راه او ( فی سبیله ) چیست و راه خدا کیست و صراطُ الله و سبیلُ الله چه کسی است ؟
منم صراط خدا ، که هرکس آن را نپیماید (از او اطاعت نکند ) در چاه گمراهی فرو افتد .
منم راه خدا ، که پس از پیامبر مرا نصب کرده و نشان داده است .
منم ، قسیم بهشت و دوذخ .
منم ، حجّت خدا ، هم بر بد کاران و هم بر نیکوکاران .
یکی از غنودن در غفلت بخیزید ، و پیش از فرا رسیدن اجل عمل کنید ، وبرای دست یافتن به آمرزش پروردگار بر یکدیگر پیشی گیرید ، پیش از آن که – رستاخیزشود – و با رویی برافرازنده درون بهشت و برون آن دوزخ . آنگاه بانگ کنید و بانگ تان نشنوند و غریو بر کشید و غریوتان به هیچ نگیرند . (به خود آیید) پیش از آن که فریاد بخواهید و کسی به فریادتان نرسد . شتاب کنید در طاعت ، پیش از گذشتن فرصت ، {مپتدارید که فرا رسیدن روزِ پاداش بس دور است ، بلکه همین حال } چنین است که گویی هادم لذّات (تباه کننده خوشیها = مرگ ) در رسیده است ، دیگر نه گریزگاهِ نجاتی هست و نه دورشدگاهِ خلاصی .
این مجمع اکنون به پایان می رسد و شما همگی روانهء خانه های خویش می شوید . بروید – خدا بر شما رحمت فرستد – و بر خانوادهء خود فراخ گیرید . به برادران خود نیکی کنید . خداوند را بر این نعمت که شما را بخشیده است سپاس گزارید . متحد شوید تا خدا کمکتان کند . نیکوئی کنید تا خدا دوستی تان را پایدار دارد .از نعمتهای خدا داد یکدیگر را هدیه فرستید . خداوند در این روز ، چندین برابر دیگر عیدها پاداش دهد . این گونه پاداشی را جز در این روز ( غدیر) دیگر نخواهید یافت . نیکوئی کردن در این روز ، مال را بسیار کند و عمر را دراز . مهربانی کردن ، باعث رحمت خدا شود و مهربانی او . در این روز به برادران و خاندان از مالِ خداداده ببخشید ، هر اندازه که بتوانید .
همواره چهره خندان دارید .چون به یکدیگر رسید ، شادمانگی کنید ، و خدا را بر نعمتهایش سپاس دارید .بروید و به آنان که امیدشان به شماست نیکی بسیار کنید . در خورد و خوراک خود و زیر دستانتان یکسان باشید .این یکسانی و مساوات را تا جائی که توانایی دارید عملی سازید ، که پاداش یک درهم در این روز ، صدهزار درهم است . و برکت به دست خدا است .روزهء این روز را نیز خداوند مستحب قرارداده است و در برابر آن ، پاداشی بس بزرگ نهاده . اما اگر کسی در این روز ، نیاز برادران خود را بر آوزد – پیش از تمنا و درخواست – و با میل و رغبت خوبی کند ، پاداش او چنان آن کس باشد که این روز را روزه داشته است و شب آن را با عبادت به بامداد رسانیده . و هرکس دراین روز به روزه داری افطاری دهد ، چنان است که گوئی دسته دسته مردم را افطاری داده است ... همین که به یکدیگر رسیدید ، همراه سلام ، مصافحه کنید ، و نعمتی را که در این روز نصیبتان شده است به یکدیگر تبریک گوئید . باید این سخنان را آن که بود و شنید به آن که نبود و نشنید ، برسانید . باید توانگران به سراغ مستمندان روند و قدرتمندان به دنبال ضعیفان . پیامبر – که درود خدا بر او و و آلش باد – مرا به این چیزها امر کرده است
منبع : اشعری ، علی اکبر ، پیام غدیر ، دفتر نشر فرهنگ اسلامی ، 1382 خطبه امام علی علیه السلام را نقل می نمایم که ترجمه خطبه از استاد : محمدرضا حکیمی است .
ياعلي جان مددي كن. یا علی مددی کن
سالروز ازدواج حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه(س) را به امام زمان (عج) و همه شیعیان دنیا تبریک عرض مینمایم.
ياعلي جان مددي كن.
امروز مهر و ماه به هم مقترن شوند حوران عرش , خادمه بوالحسن شوند جن و ملک به خاک درش بوسه زن شوند محصول اين زفاف حسين و حسن شوند روز و شب عروسی زهرای اطهر است عاقد خدا و احمد و داماد حيدر است داماد را هماره ز سوی خدا سلام بر اين دو زوج از همه انبيا سلام بر اين عروس از علی مرتضی سلام بر يازده ستاره برج هدی سلام اين ازدواج علت ابقای مکتب است بالله قسم طليعه ميلاد زينب است عالم از اين خبر همه خلد مخلد است دامادی ولی خداوند سرمد است اين جان احمد است که داماد احمد است داماد نه بگو که تمام محمد است اينجا عروس , دخت رسول مکرم است مهريه اش شفاعت خلق دو عالم است استاد سازگار
ياعلي جان مددي كن.
علی کيست ؟ او را در ملک و ميان ملکيان بايد جست يا در ملکوت ؟ بر آستان قدسی اش ، کدام دل را تاب طواف است و نگين حکومتی اش که نقش عدل بر جهان و جهانيان زد ، کدام انگشتری را شايسته است ؟ علی را در کعبه بايد جست يا در آوردگاه « احزاب » ؟ او آن خشم سرخ خدايی است يا اشک لطيف سحرگاهی ؟ پی او در کجا بگرديم ؟ در کوچه های کوفه ، انبان يتيمان بر دوش يا عرق ريزان در حفر آبار مدينه ؟ گرسنگان در پی اويند که مخلصانه سرود « انما نطعمکم بوجه الله » ( انسان / 9 ) می خواند يا تشنگان حق و عدالت که سخن پيامبر صلی الله عليه و آله را در گوش دارند که « علی مع الحق و الحق مع علی » (سفينة البحار 2/282) ؟ جويندگان معرفت او را می جويند يا شيفتگان حقيقت ناب ؟ او را در تعليم کميل بجوييم يا در بدرقه ابوذر ؟ با ثمره انديشه اش ، نهج البلاغه همنوا شويم يا قرآن که تجلی حقيقت اوست و خود حق ناطق است و قرآن مجسم . « انما وليکم الله و رسوله و الذين آمنوا الذين يقيمون الصلاة و يؤتون الزکاة و هم راکعون » ( مائده / 55 ).
بر سکوت وحدت بخشش يا استخوان در گلو و خار در چشم حلقه زنيم يا با خشم سرخش بر مهاجمين حرامی بر شهر انبار همنوا شويم ؟ از عقيل عدالتش را سراغ گيريم يا از مدعی يهودی در محضر قاضی منصوب خود را ؟ کيست اين حقيقت که بر همه اسطوره ها خط بطلان کشيد ؟ کيست اين مشتری رضای حق با ثمن جان : « و من الناس من يشری نفسه ابتغاء مرضات الله ... » ( بقره / 207 ) . بگذاريم و بگذريم که قلم سر می شکند و زبان در می ماند و آنجا که کميت انديشه می لنگد ، به عشق بايد پناه برد و براستی جز شعر چه چيزی ترجمان عشق است ؟ در بن بست عجز فلاسفه و انديشمندان و حکم رانان بگذاريم زبان دل از او بگويد ، دلی که مست لقای اوست . نوشته ای ازمحمود محمدی عراقی
ياعلي جان مددي كن. |
درباره وبلاگ  یا علی مددی کن.
یا حق.
|
