|
به میدان چون که میرفت آن جوان آهسته آهسته ز جسمش شد برون میرفت جان آهسته آهسته چنان هجران او بر قلب شاهنشه گران آمد که پشت شاه خم شد چون کمان آهسته آهسته حسین(ع) آن شمع خلوتگاه اسرار خداوندی تبسم بر لب و اشکش روان آهسته آهسته جوانان جمله رفتند و سپس شد نوبت عباس (ع) حریم عشق شد بی پاسبان آهسته آهسته ز نخلستان ِ ساحل چون که سوی خیمه می آمد عدو شد سد راه آن جوان آهسته آهسته چو تیر سنگدل دشمن بر آن مشک پر آب آمد دگر شد نا امید آن قهرمان آهسته آهسته چو در هنگام بی دستی به دست دشمنان افتاد برادر جان! همی گفت آن زمان آهسته آهسته رخ ماه ِ بنی هاشم نمی گویم دگر چون شد به زیر پرده ی خون شد نهان آهسته آهسته... ز یک سو لشگری دشمن ز سویی مانده شه تنها بشد نزدیک ختم داستان آهسته آهسته....... ياعلي جان مددي كن. حضرت عباس (ع) در سال 26 هجري قمري، حضرت عباس (ع) پايه عرصه گيتي نهاد. مادر گراميش فاطمه، دخت حزام بن خالد بن ربيعه بن عامر كلبي و كنيه اش (ام البنين) بود. چند سال پس از شهادت حضرت فاطمه (س) بود، كه اميرالمومنين از برادرش عقيل، كه به اصل و نسب قبايل آگاه بود، درخواست كرد زني را از دودماني شجاع براي او خواستگاري كند و عقيل، فاطمه كلابيه (ام البنين) را براي آن حضرت خواستگاري كرد و ازدواج صورت گرفت. اميرالمومنين (ع) از اين بانوي گرامي، صاحب چهار پسر به نامهاي عباس، عثمان، جعفر و عبدالله شد. عباس (ع) ازبرادران ديگرش بزرگتر بود و هر چهار برادر به امام خويش، حسين (ع) وفادار بودند و در روز عاشورا در راه آن امام جان خود را نثار كردند. ارادت قلبي ام البنين (س) به خاندان پيامبر (ص) آنقدر بود كه امام حسين (ع) را از فرزندان خود بيشتر دوست مي داشت؛ بطوري كه وقتي به اين بانوي گرامي خبر شهادت چهار فرزندش را دادند فرمود: مرا از حال حسين (ع) باخبر سازيد و چون خبر شهادت امام حسين (ع) به او داده شد، فرمود رگهاي قلبم گسسته شد، اولادم و هر چه زير اين آسمان كبود است، فداي امام حسين (ع). مقام علمي حضرت عباس (ع): حضرت عباس (ع) در خانه اي زاده شد كه جايگاه دانش و حكمت بود. آن جناب از محضر اميرمومنان (ع) و امام حسن (ع) و امام حسين (ع) كسب فيض كردند و از مقام والاي علمي برخوردار شدند. لذا از خاندان عصمت (ع) در مورد حضرت عباس (ع) نقل شده است كه فرموده اند: زق العلم زقا، يعني همان طور كه پرنده به جوجه خود مستقيماً غذا مي دهد، اهل بيت (ع) نيز مستقيماً به آن حضرت علوم و اسرار را آموختند. علامه محقق، شيخ عبدالله ممقاني، در كتاب نفيس تنقيح المقال، در مورد مقام علمي و معنوي ايشان گفته است: آن جناب از فرزندان فقيه و دانشمندان ائمه (ع) و شخصيتي عادل، مورد اعتماد، با تقوا و پاك بود. القاب تابناك حضرت ابوالفضل العباس (ع): 1. قمر بنىهاشم: بهرهمندى بسيارعباس ازجمال وجلال وسيماى سپيد و زيبا و سيرت سبز و نورانى، زمينه سازاين لقب است. 4. الشهيد: شهادت، كه نشان نمايان ابوالفضل(ع) است و در چهره حيات او درخشندگى بسيار دارد، زمينه ساز اين لقب است 5.سقا: دلاورى عباس در صحنه هاى حيرت آور آبرسانى به تشنگان، سبب اين لقب شد. 6. عبد صالح: لقبى كه حضرت صادق(ع) در زيارت عموى گرانقدرش بدان اشاره دارد: السلام عليك ايها العبد الصالح.? سلام بر تو، اى بنده صالح خدا. 7. سپه سالار: صاحب لواء يا سپه سالار لقب بزرگترين شخصيت نظامى است و عباس در روز عاشورا اين لقب را از آن خود ساخت. 8. پرچمدار و علمدار: يادآور دلاوى و حفظ لشكر در برابر دشمن است. علمدارى عباس(ع) اين لقب را برايش به ارمغان آورد. ياعلي جان مددي كن. آسمان تکیه به دستان تو دارد عباس مرغ دل خانه در ایوان تو دارد عباس شرم از تشنگی روی تو دارد عباس ياعلي جان مددي كن. |
|